لیلا صادقی
دو ماهی قرمز کوچولو گرفتند تا با هم بعد از تمام شدن تعطیلات عید آزادشان کنند. یکی از ماهی ها در خانه او و دیگری در خانه آن یکی.
او ماهی اش را توی تنگی توی اتاقش گذاشته تا هر وقت می خوابد یا می نویسد یا می خواند، چشمش به ماهی بیفتد و با او حرف بزند و یادش نرود که روزی یکبار عوض کند آب ماهی را.
جفت ماهی که در خانه آن یکی است، توی تنگ می چرخد تنها. آن یکی تا آخر تعطیلات رفته سفر بخیر که هوایی به سرش بخورد و ماهی اش اینجا تنها با آب باز و بسته می کند دهانش را.
بعد از تمام شدن تعطیلات آن یکی هم می آید و باهم می روند که ماهی هاشان را رها کنند توی دریاچه ای در حومه شهر تا ماهی ها آزادانه دم تکان بدهند و بچرخند دنبال هم. او و آن یکی، هر دو با هم ماهی او را می اندازند توی دریاچه.
او فکر می کند اگر آن یکی ماهی هم در خانه او بود که نبود، آن وقت یکی بود که نبود۰
