Leila Sadeghi

به شکل غم‌انگیزی راه دور می‌شود از رفتن
کلمه‌ می‌سوزد از درختی که به یاد تو دلتنگم
به شکل غم‌انگیزی می‌خندم
به کوه‌هایی که بغل کرده‌اند آسمان را
به پل‌هایی که خوابیده‌اند روی رودی که نمی‌رود
به نفس‌هایی که بند می‌آیند پشت این سد
به آبی که می‌افتد پشت پا
روشن می‌کند چشمم را دلتنگم
کاش برسد دستت به شکل غم‌انگیزی به گردم
من از گردم و برمی‌گردم به گردم