| شناسه اول شخص مفرد |
| ساعت ۱٠:۳۸ ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/۱٢ |
|
فریاد میزنم یاد میزنم میزنم زنم م
لحظههایی که دلم میخواهد فریاد بزنم اسمت را. مت را. را. لحظههایی که وقتی یادت میافتم در لحظههایی که میکشم، کشته مرده میشوی اما نمیمیری. لحظههایی که میزنم به سیمهایی که آخرش روشن نمیشوند. لحظههایی که زنم و این تنهاترین لحظهای است که با هیچ کس قسمت نمیکنم. لحظههایی که دیگر نیستم مگر در ذهن خودم: شناسه اول شخص مفردم.
کلمات کلیدی: شعر
|
|
| مي گويم، پس هستم |
| بايگاني وبلاگ |
| نشست ها |
| ادبيات متفاوت ـ پاتق فرهنگي ادبيات زباني ـ اتاق شعر مخاطب ادبيات زباني ـ آنكارا بررسي شعر در اتاق شعر |
| مطالب اخير |
| نقد كتاب هايم |
| پيوندها |
| نقدها |

