<> پیشکش به کودکان کار - Leila Sadeghi
 

Leila Sadeghi

Read Story, Dream Story, Be a Story

پیشکش به کودکان کار
ساعت ۸:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٦/۱۸  

پر و خالی می‏شود جوب از قوطی نوشابه و تفاله‌های رنگارنگی که یک روز شاید بیسکویت بوده‌اند و شاید هم مرغ برشته‌ای با سس قرمز و مخلفات دورش.

حاضر.

طبق معمول جعبه‏ آدامس‏ها جلوی پایش بود و بعضی از مردم می‏خریدند و بعضی هم می‌خندیدند.

اجازه خانم، چرا بعضی‌ها آدامس می‌فروشند؟

دو سه تا پسر می‌آیند و برای خنده چند آدامس‏ برمی‌دارند و می‌دوند.

اجازه خانم، شما ناراحت می‌شید وقتی کسی غایب باشه؟

دختر با دست‌های کثیفش به طرف پسرها می‌دود که پولش را بگیرد....


اجازه خانم، یکی از بچه‌ها غایبه.

پسرها برمی‌گردند و جعبه‏ آدامس‏ها برمی‌گردد و با لگدشان

                         به                     طرف

                                         این                 و

                     آن                                           پـ   خ ش

                                  طرف

اجازه خانم، من بگم مهم‌ترین عضو بدن چیه؟

زیر چرخ‏های اتوبوس با جعبه آدامس‌هایش عبور می‏کرد که از خیابان

اجازه خانم، من بگم. قلب اگر نبود، ما زنده نبودیم.

و برادر دختر کنار جوب آب نشسته است و به خودش می‏گوید چرا همه‏ این آدم‏ها را نمی‏کشی؟!

 

 

انجمن حمایت از کودکان کار

 


کلمات کلیدی: داستان