به گفته رولان بارت در کتاب اس/زد، برخی بوداییان خاص با تمرین های زاهدانه به مرحله ای می رسند که می توانند تمام چشم انداز درون یک لوبیا را ببینند. دقیقاً همان کاری که نخستین تحلیگران روایت قصد داشتند: دیدن تمام جهان داستان ها با یک ساختار واحد: آنان گمان می کردند که طرح هر قصه ای را باید بیرون کشید، سپس از میان طرح ها ساختار روایی بزرگ تری ساخت که باز بتواند برای همه روایت ها کارکرد داشته باشد: برای متن نامطلوب می نماید که از این رهگذر تفاوتش را از دست بدهد. تفاوت کیفیتی کامل و کاهش ناپذیر نیست و یا چیزی که تعیین کننده فردیت هر متن باشد، چیزی که نشانه نامیده می شود و هر اثری را با شکوفایی تمام می کند، به عکس تفاوت چیزی است که متوقف نمی شود و در بی نهایت متن، زبان و یا یک نظام تولید می شود. تفاوتی که هر متن را به مثابه یک بازگشت تلقی می کند. (بارت، 1974،3)..................
----------------
برای خواندن ادامه اینجا را کلیک کنید.
