واقعیت این است که رنگ پرده ها را دوست دارم وقتی اولین نور نگاه را از لابه لای خود به درون اتاقم می فرستند.
واقعیت این است که تلؤلؤ لیوان های درون گنجه را دوست دارم وقتی خنکی آب را به گلویم هورت می کشد.
واقعیت این است که سفیدی یخچال را با آن همه سردی اش دوست دارم وقتی گرمی میوه ها را همان طور که هست.
واقعیت این است که تیزی برگ ها را کنار نرمی پرنده های قالی اتاقم دوست دارم.
واقعیت این نیست که خودم را میان همه چیزهایی که دوست، دارم.
واقعیت این نیست که ترا میان همه چیزهایی که دارم، ندارم.
واقعیت این نیستم که میان همه چیزهایی که نیستم، هست.
واقعیت این نیست که هستم و نیست.
