Leila Sadeghi

            

نوشته: اریک مارتین

 

وقتی می بندم کتابم را و خاموش می کنم چراغ را و روی پیشانیت با بوسه ای، آرام طوری که بیدار نشوی به تو شب به خیر می گویم، بعد دراز می کشم روی زمین و شروع می کنم به فکر کردن درباره اینکه چطور روزهای زیادی گذشته که همدیگر را ترک کرده ایم. لابه لای بی نهایت اعداد، متوجه می شوم که خوابم از من جلو زده و دیگر شمارش هم از دستم در رفته است.