| کوته گفتار |
| ساعت ۱:۱٥ ب.ظ روز ۱۳۸٤/٦/۳٠ |
|
«حتی از دیدگاه پیش پا افتاده ترین چیزهای زندگی، هر آدمی یک ذات منسجم ساخته پرداخته نیست که برای همه یکسان باشد و او را به همان سادگی بتوان شناخت که قرارداد یا وصیت نامه ای را می شود خواند؛ شخصیت اجتماعی ما ساخته فکر دیگران است. حتی کار بسیار ساده ای که آن را «دیدن شخصی که می شناسیم» می نامیم تا اندازه ای یک کار فکری است.» در جستجوی زمان از دست رفته، مارسل پروست طرف خانه سوان (جلد اول)، صفحه ۸۲
کلمات کلیدی: یادداشت
|
|
| مي گويم، پس هستم |
| بايگاني وبلاگ |
| نشست ها |
| ادبيات متفاوت ـ پاتق فرهنگي ادبيات زباني ـ اتاق شعر مخاطب ادبيات زباني ـ آنكارا بررسي شعر در اتاق شعر |
| مطالب اخير |
| نقد كتاب هايم |
| پيوندها |
| نقدها |

