...
در روز جهاني درخت كاري، بذر و نهال بين مردم توزيع مي شود و همه دسته جمعي به طرف تپه ها و اراضي متروكه مي روند كه گودال هايي حفر كنند. با تمام شدن حفاري، روز هم تمام مي شود و كاشتن نهال ها به روز جهاني درخت كاري سال بعد مي افتد.
در روز جهاني كتاب، همه مردم به كتابفروشي ها مي ريزند و تا مي توانند كتاب مي بينند و از هرچند تا يكي دو تا كتاب مي خرند و با رسيدن به خانه، شب هم از راه مي رسد و خواندن كتاب ها را به روز جهاني كتاب سال بعد مي اندازند.
در روز جهاني آب، مردم در جوب ها زباله نمي ريزند و استخرها را خالي مي كنند و در روز جهاني طبيعت، به گودال ها آب مي دهند و آفات را ريشه كن مي كنند.
در روز جهاني توسعه فرهنگي، مردم بساط توسعه فرهنگي شان را پهن مي كنند و فلاسك هايي محتوي اخلاق حسنه به پيكنيك مي برند.
در روز جهاني حقوق زنان، مردان زود به خانه مي آيند و ظرف هاي مهماني ديشب را نگاه مي كنند كه چطور شسته مي شوند و در قفسه چيده مي شوند.
در روز جهاني صلح، كشورهاي توسعه يافته به كشورهاي در حال توسعه، پيام صلح و دوستي مي دهند و پيمان نامه هاي واگذاري دريا و خاك و نفت و باد امضا مي كنند.
در روز جهاني لايه اوزون، همه سيگارها را خاموش مي كنند و از اسپري زير بغل استفاده نمي كنند و نخ هاشان را سوزن مي كنند.
در روز جهاني جمعيت، زن ها اتاقشان را از مردها جدا مي كنند و زن سالاري را در اتاق يكنفره شان تجربه مي كنند.
در روز جهاني جهان، همه سران دولت ها گردهم مي آيند و درباره نام گذاري روزهاي جهاني باقي مانده به جدال مي پردازند.
