Leila Sadeghi

    میم. استانلی بوبین

نیش آخر

    با دوستی استدلال می کردم.کلمه های آخر دقیق بود.

    گفتم: «حق با منه! زندگی بی معنیه و هیچ خدایی وجود نداره.»

    برای اثبات، ششلولم را درآوردم، آن را طرف سرم نشانه گرفتم و ماشه را کشیدم. مغزم منفجر شد.

    هنوز چیزی آزارم می دهد، با این وجود … فقط نمی توانم تعجب نکنم از اینکه…

    اگر حق با من بود، چطور این را توانستم بنویسم؟