| مجموعه مقالات بررسی آثار ابراهیم گلستان |
| ساعت ۱٢:۱٤ ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/٢۸ |
چارچوب مورد نظر برای مقالات این کتاب به شرح زیر است:
کلمات کلیدی: خبر
|
|
| فراخوان مقاله درباره آثار و سبک ادبی و سینمایی ابراهیم گلستان |
| ساعت ٥:۱٦ ب.ظ روز ۱۳٩٠/٥/۱۳ |
|
آن چه در آینه جوان بیند پیر در خشت خام آن بیند
به مناسبت نود سالگی نویسنده پیشکسوت ادبیات ایران در تمام فرهنگها و اندیشههای مختلف جهان، همیشه بزرگان ارج نهاده شدهاند و برای شناخت زیربنای هر فرهنگی که یک پایش در ادبیات است، امر نقد و تحلیل زیربناهایی لازم مینماید که به گفته ارد بزرگ “اهل فرهنگ و هنر، سازندگان آیندهاند”. به همین منظور به مناسبت نود سالگی نویسنده و فیلمساز پیشکسوت ادبیات و سینمای معاصر، ابراهیم گلستان در نظر داریم که ویژهنامه و بزرگداشتی برای تحلیل، نقد و خوانش آثار او برگزار نمائیم. از تمام اهالی قلم در زمینه نقد دعوت مینماییم که در چارچوبهای زیر آثار خود را به دبیر علمی این فراخوان ارسال نمایند.
محورهای اصلی و پیشنهادی در زمینه آثار ابراهیم گلستان:
کلمات کلیدی: خبر
|
|
| بسط حاصل از وحدت و پراکندگی |
| ساعت ٩:٤٩ ق.ظ روز ۱۳٩٠/٥/٤ |
لیلا صادقی در کتاب " ازغلط های نحوی معذورم" شعر را به مثابه روایت به کار می گیرد. بی خود نیست وقتی شعرهای لیلا را تک به تک در سایتش می خواندم ازشعرها - برخلاف داستان هایش - چندان خوشم نمی آمد. اما کتاب که مجموعه ۴۰شب از شعر و ۴۰ روز از داستان است به طرز ماهرانه ای بازی سازی روایت در شعر است. رهایی از داستان گویی متعارف . این بار شعری که روایت می کند و پانوشتش نیز خود داستان است. بسط شعرهای لیلا نه بسطی خطی نه بسطی صرفن روایی بلکه بسط دیالکتیکی آسان و روان از بسط مناسبات وعناصر باطنی اش است. این کتاب مثل سنگ قبرهای رویایی مجموعه است یکه است تکثیر شده است . در عین حال پراکندگی مضمونی و پرداختی وجود دارد اما در ساختار و روایت از الگوی هسته و بسط آن استفاده می کند. استفاده ازماهی و صیاد و پیرمرد و ملک و لیلای شهرزاد و دیگر مناسبات. پراکندگی مضمونی کار در حد یک وحدت درونی وارد فضاهای همدیگر می شوند.( تبعیت از الگوی هسته و بسط ان به درخت و سرشاخه ها). لیلا صادقی در این کتاب ثابت کرده فرم همچون پدیده ای جداگانه در برابر معنای اثرموجودیت ندارد. فرم از دل نوع روایت " حال، این شعرها " به وجود می آید و در جزء به جزء کار و پانوشت داستانش ، فرم و محتوا به هم آمیخته اند. آن واریاسیون های بیش از حد در این جا وجود ندارد و کار برخلاف برخی داستان های لیلا مکانیکی نیست. آنچنان که فرم و محتوا چنان به هم امیخته اند که تقدم و تاخرشان ناممکن است و کتاب را باید یکسره از ابتدا تا انتها و یا بالعکس خواند. کارهای لیلا صادقی را می شود از منظر اجتماعی و تقابل نظام های متفاوت ارزشی و عقیدتی و تضادهای اجتماعی دید. اما جالب است که کتاب حرف نمی زند. ابزارهایش را برای حرف زدن و شعار دادن خرج نمی کند و با استفاده از فرم و محتوا راه حل های بکر را سوای دکورسازی و فضاسازی صرف پی می گیرد.سبک بیانی لیلا صادقی در پیوند با یکه گی ست. فرم استلیزه کتاب - که هم شعر روایتمند و هم داستان پانوشت مانند دارد- در کل چند لایه است. اما اگر بخواهیم تک به تک کارها را بخوانیم چندلایگی وجود ندارد و بیشتر ترکیب بندی درست و یکپارچگی فرم در آن محسوس است.
کلمات کلیدی: نقد
|
|
| مي گويم، پس هستم |
| بايگاني وبلاگ |
| نشست ها |
| ادبيات متفاوت ـ پاتق فرهنگي ادبيات زباني ـ اتاق شعر مخاطب ادبيات زباني ـ آنكارا بررسي شعر در اتاق شعر |
| مطالب اخير |
| نقد كتاب هايم |
| پيوندها |
| نقدها |




