Leila Sadeghi

در همه ناپیدا دریچه‌ای پیدا

و آسمانی که نیمی از تو را پوشید

برای نیم دیگرش باز کن دگمه‌های پیرهنت را، تنت را

چشم‌هایت را که روشن می‌شوند برای آمدنم

...- دیشب برادرم مرد-

تکه‌ای از چشم‌هایم تاریک‌‌تر از ریشه‌هایی که راه نمی‌برند به جایی

خواب من می‌شود کبوتری از این شاخه به آن شاخه

لانه‌ای می‌سازد روی مرتفع‌ترین آه

که تخم‌هایش وقفه‌ای است در تاریکی

تا باز شوند

چراغ را خاموش کن. بیا ببین!

١٣٧٧/٢/٣٠

به تو فکر نمی‌کنم از اینکه ترسناک‌ترین جای جهانی
جایی که پرنده‌ها نمی‌پرند از روی شاخه‌ها
وقتی که کسی تیرباران می‌شود از فرط کفش‌هایی که
...همیشه کوچک‌تر از پاهایش
می‌رسند به شهری که دو نیم می‌کند آدم‌ها را

به تو هرگز از اینکه دست‌هایم را خیال می‌کنم گرفته‌ای
برای عبور از این خیابان
به تو نمی‌شود حتا یک لحظه برای قدم‌هایی که سربریده‌اند
برای اینکه سربلند، بلندتر از درختی که قطع می‌شود
از اینکه ریشه می‌دوانی در این دورترین راهی که قطع می‌شود

مرگ بر تیری که فریاد می‌زنی توی سینه‌ام
بر روزهایی که می‌گذری از رگ‌های پیرهنم
ببین چطور شکافته می‌شوی هر لحظه از تنم
از این کوچه‌هایی که سنگ‌فرش می‌شوند و
دست‌هایم که برای عبور از این خیابان
بسته می‌شوند به ترسناک‌ترین جای جهان

این اثر در هر دو ژانر شعر و داستان و در عین حال در ژانری جداگانه به نام شعر-داستان قابل طبقه بندی است که دارای دو چهره است. چهره اول آن، جلد چپ کتاب است به نام “زندگی پر است از غلط‌های نحوی” که شامل چهل قطعه شعر است. چهره دوم آن، جلد راست کتاب است به نام “از غلط‌های نحوی معذورم” که شامل یک داستان در چهل قطعه به صورت پاورقی است.
ساختار این اثر از چهل تکه داستان و شعر تشکیل شده است که هر تکه داستان در یک شب روایت می‌شود و با قطعه شعری که به داستان ارجاع می‌دهد، ارتباط بینامتنی دارد که باعث گستردگی خوانش اثر می‌شود.
هر قطعه شعر با یک قطعه داستان در ارتباط است. داستان روایت دو شهر به نام‌های خورشید و ماه است. این دو گانگی در تمام اجزای کتاب دیده می‌شود، از جمله: طرح روی جلد (زن/مرد)، ژانر اثر (شعر/داستان)، نام شهرها (خورشید/ماه)، دو گونه زن (زن مدرن/زن کلاسیک) و دو نوع روایت (خرد/کلان). روایت خرد، در داستان در چهل شب بیان می‌شود که یادآور داستان‌های هزار و یک شب است، با این تفاوت که این بار به جای شهرزاد، لیلای قصه گو به روایت داستان می‌پردازد و هر تکه داستانی که لیلا روایت می‌کند، با شعرها که نمایانگر چهل شب هستند، مرتبط هستند. لیلا همانند شهرزاد برای اینکه از مرگ نجات پیدا کند، یک داستان را در چهل تکه روایت می‌کند و سعی دارد مخاطب را به اندازه چهل شب همراه خود نگه دارد و درواقع او سعی دارد برای چهل شب زنده بماند، که به گونه‌ای چله نشینی راوی با مخاطب محسوب می‌شود.
زبان داستان، زبانی کهن و روایت آن، روایتی اسطوره‌ای است از دو شهر خورشید و ماه. این اثر از دو طرف شروع می‌شود، شعرها از سمت چپ کتاب شروع می‌شوند و قطعات داستانی از سمت راست کتاب که به صورت موازی از دو جهت متفاوت، این دو ژانر یکدیگر را تکمیل می‌کنند. از آنجایی که شهر خورشید (داستان) از سمت راست شروع می‌شود و شهر ماه (شعر) از سمت چپ، کتاب در یک چرخش فلکی روایت کلان را شکل می‌دهد و خوانشی که از سطح صرفن شعرها یا داستان‌ها فراتر می‌رود، با توجه به ساختار اثر شکل می‌گیرد.