Leila Sadeghi

سایت آکادمی هنر

سه‎شنبه بیست و پنجمین روز آبان ماه نکوداشت بیژن نجدی توسط آکادمی هنر با مشارکت کافه گالری سرو برگزار ‎شد . ساعت 5 بعد از ظهر، خیابان ولیعصر را رو به شمال قدم می‎زدم تا خود را به مراسم برسانم و در راه " خواهران این تابستان " بیژن نجدی که توسط همسرش پروانه محسنی آزاد جمع آوری شده را ورق می زدم . صفحه‎ اول نوشته بود :
" من به شکل غم‎انگیزی بیژن نجدی هستم .
متولد خاش، گیله مرد هم هستم ، متولد 1320
سالی که جنگ جهانی دوم تمام شد .
تحصیلات : لیسانس ریاضی
یک دختر و یک پسر دارم . اسم همسرم پروانه است.
او می‎گوید ، او دستم را می‎گیرد ، من می‎نویسم . "

به کوچه‎ی مورد نظر می‎رسم و راهم را به سمت فرهنگسرای سرو کج می‎کنم تا پس از گذشتن از پله‎هایی رو به پایین جلوی در کافه سرو تراکتی دستم دهند با همان عکس پیراهن سفید و عصا به دست ...
با مردی که در ذهن من است در کافه را باز می‎کنم و داخل می‎شوم، پسر و عروس نجدی را در گوشه‎ای می بینم و لیلا صادقی، محمد آزرم، علیرضا سیف الدینی، علیرضا مجابی، حسین ایمانیان، ارشاد رضویان، امیر قاضی پور را در گوشه ای دیگر. اسدالله امرایی، مرتضی پور حاجی، خلیل درمنکی، رضا عامری، بهمن بازرگان، فرهاد گوران و محمود معتقدی هم آمده‎اند تا یاد نجدی‎ای را که در سال 1376 به دیار باقی شتافت زنده کنند و با خود می‎خوانم:
" تو
کیستی تو ؟
که بودی تو ؟
نوزادِ سینه سوراخ سوراخ ِ تاریخ
کودکِ خون به دهان ِ بازی‎ها
آیا تو نیستی بلوچ سرد قامت ؟
آیا تو نیستی کُردِ سرد چهره ؟
آیا تو نیستی؟ گیلک گیله مردِ سرد نیستی؟ آواز برنج زارانت سرد
در صبح سوخته، در صبح گاه یخ
باری، اگرت نام بر سنگ و سیمان نیست
و مورچگان در گوش‎های تو می‎ریزند
خیال و تفکر
اگر گذشته است از تو لایه‎های زمین
از تو تا ریشه‎ی سپیداران
مردی است در کوچه باغ ذهن ِ من . . . "
آکادمی هنر، دوستداران نجدی را دور هم جمع کرده تا در فضای دوستانه و صمیمیانه ی کافه یاد نجدی را گرامی دارند........

 سایت آکادمی هنر

آکادمی هنر در سلسله برنامه‎های کانون خود این بار یادمانه‎ای برای شاعر و نویسنده معاصر ایرانی «بیژن نجدی» برگزار خواهد کرد. بیژن نجدی 24 آبان 1320 در خاش دیده به جهان گشود. وی پس از تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد رشته ریاضیات به تدریس در دبیرستان‎های لاهیجان مشغول شد.

بیژن نجدی نویسنده‌ای با ذوق ادبی است که داستان‌هایش در سبک‌های واقع‌گرایی و فراواقع‌گرایی است. نشانه‌های سبک واقعیت‌گرایی در بخش‌های مختلف برخی از این داستان‌ها از زندگی ملموس شخصیت‌ها و نشانه‌های سبک فراواقعیت گرایی در تعداد دیگری از داستان‌ها از هم ذات پنداری با اشیای بی‎جان است که به طور بارز به ذهن خواننده کتاب منعکس می‌شود. بیژن نجدی از قریحه شاعری خود در متن داستان‌ها بهره برده و استعاره‌ها و تشبیه‌های فراوانی در متن کتاب موجود است.

نجدی دبیری دلسوز بود که توانست برنده جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعات شود و در همان شهر لاهیجان در سوم شهریور 1376 در 56 سالگی بدرود حیات گفت.

در نکوداشت بیژن نجدی پسر ایشان یوحنی نجدی، مرتضی پورحاجی (در مورد میزان دخالت بلاغت شعری بر روایت شناسی داستان)، علی‎رضا سیف الدینی (در مورد درنگ بوتیقایی به قصه های بیژن نجدی)  و لیلا صادقی (در مورد ویژگی های عناصر جهان‌های متنی در داستان بیژن نجدی)  سخنرانی خواهند کرد. عکس‎هایی منتشر نشده از این شاعر معاصر در این برنامه منتشر می‎شود.

زمان: سه‎شنبه 25 آبان‎ماه 1389 – ساعت 17:30 الی 19:30

مکان: خیابان ولی‎عصر (عج) – بالاتر از پارک ساعی – انتهای کوی ساعی 2 – «کافه گالری سرو»

گفت‎و‎گو با یک نویسنده خلاق که خود پژوهشگر، نظریه‎پرداز و منتقد است از هر حیثی جذاب است. کسی که دغدغه‎های خاصی دارد و می‎توان از انگاره‎هایش استفاده کرد. او با تسلط مثال زدنی بر روی علم زبان‎شناسی؛ داستان‎، ابررمان و شعرهای خاصی را خلق می‎کند که - در شرایطی که آثار نسل سوم نویسندگان کشور به ندرت مقبول واقع می‎شود- خود می‎تواند مورد مطالعاتی پژوهشگران قرار گیرد. داستان‎های برعکس در سال 1388 به عنوان پنجمین تألیف لیلا صادقی به صورت چندرسانه‎ای منتشر شده و در دست چاپ دوم است. مجید رحیمی جعفری سردبیر «آکادمی هنر» با لیلا صادقی در مورد پنجمین اثرش در «کافه گالری سرو» گفتگوی مفصلی انجام داده است که در زیر می‎توانید مطالعه کنید.

برای خواندن ادامه مصاحبه اینجا را کلیک کنید.

دانلود مقاله

چکیده

این مقاله به بررسی انواع مختلف سکوت به منزلة غیابی معنادار می‌پردازد که جای آن یک رد باقی می‌ماند. در این رد سکوت به شکل‌های مختلفی تجلی دارد. بررسی سکوت دلالتمند نشان می‌دهد که این سکوت نشاندار به‌ واسطة ابزارهای گفتمانی در متن حضور دارد و نظام زبان بخشی از پیام خود را به‌واسطة بیان و بخشی را به‌واسطة سکوت انتقال می‌دهد. به همین دلیل سکوت در ادبیات به صورت یکی از شگردهای روایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. پرسش این پژوهش، چگونگی کارکرد گفتمانی سکوت نوشتاری در داستان است؛ بدین مفهوم که سکوت نوشتاری در چه سطوحی و برای چه کارکرد گفتمانی در داستان به‌کار می‌رود. این مقاله به امر تحلیل پنج داستان کوتاه ایرانی، در سه سطح ساختاری، معنایی و کاربردشناختی می‌پردازد و نتیجة به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که سکوت به عنوان ابزار مطالعة ساخت‌مندی و چگونگی شکل‌گیری روایت در سه سطح و بر روی سه محور جانشینی، همنشینی و برهمکنش به منظور ایجاد گره‌افکنی، تعلیق، زمینه‌سازی، فضاسازی و گره‌گشایی در پیرنگ و داستان بازنمایی می‌شود.

سایت مجله