Leila Sadeghi

خبرگزاری موج -به گزارش موج، در شماره جدید مجله بین الملی نوشتا نویسندگان و شاعران زیر حضور دارند:
آریا آریاپور، لاله آتشی، پرویز اسلامپور، جواد اسحاقیان، محسن اکبرزاده، آرش جودکی، روجا چمنکار، حسین خلیلی، یدالله رویایی، کروب رضایی، علیرضا زرین، ایرج صف شکن، لیلا صادقی، محمد حسن مدل.
در این شماره بخشی از کتاب زمن الشعر از آدونیس با ترجمه سهیلا پرستگاری با عنوان مفهوم سادگی چاپ شده است که مفهوم این مقوله را از زبان آدونیس بیان می‏کند.
از مطالب دیگر این شماره، نقد جواد اسحاقیان بر مجموعه داستان جوی و دیوار و تشنه از ابراهیم گلستان است که موضوعاتی چون مدرنیته و مدرنیسم را در آن بررسی کرده است. لاله آتشی نیز ادبیات اقلیمی را در شعرهای منوچهر آتشی مورد بررسی قرار داده است.
این شماره مجله نوشتا به معرفی قادر رستم نویسنده تاجیکستانی می‏پردازد و داستانی از او را آورده که علی محمدی آن را تنظیم و حاشیه گذاری کرده است.
امید قهرمان نیز در این شماره داستان تالپا از خوان رولفو را به فارسی برگردانده است. لیلا صادقی و تینا امراللهی نیز فصل اول کتاب در جستجوی نشانه‏ها با عنوان فراسوی تفسیر به فارسی برگردانده‏اند که در این شماره نوشتا می‏خوانید.
از نکات قابل توجه این شماره نوشتا، ترجمه شعرهای احمدرضا احمدی توسط آرش جودکی به فرانسه است و همچنین معرفی عالیه شعیب و غاده السمان دو شاعر عرب.
شماره سیزده مجله نوشتا با مدیر مسئولی حسین واحدی پور و سردبیری محمدحسین مدل با قیمت 2000 تومان چاپ و توزیع شده است.

خبرگزاری ایسنا

  لیلا صادقی گفت: در جامعه‌ای که تلاش برای برابری زنان و مردان باشد، جداسازی شعر و ادبیات زنان و مردان بر نابرابری آن‌ها دامن می‌زند؛به همین دلیل، گمان می‌کنم مطرح کردن این اصطلاح باعث ‌شود زنان جنس دوم درنظر گرفته شوند؛ چرا که اصطلاح شعر مردان وجود ندارد.

این شاعر در گفت‌وگو با خبرنگار بخش ادب خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در تعریفی از چیستی «شعر زنانه» گفت: شعر زنانه مقوله‌ای جدا از شعر زنان تلقی می‌شود. شاید بتوان گفت شعر زنانه اصطلاحی فراگیر است که شعر زنان با آن در تلاقی است. شعر زنانه به شعری گفته می‌شود که ویژگی‌های دنیای زنانه را منعکس کند. البته از دیدگاهی دیگر، شعری که دارای زبان زنانه است نیز در این مقوله جای می‌گیرد. به هر صورت، این اصطلاحی فراگیر می‌تواند تلقی شود که زنانگی را در چگونگی به کار بردن کلمات و ساختن تصاویری که نمایانگر جهان زنانه است، به تصویر می‌کشد. البته لزوماً شعر زنان در زیرمجموعه این نوع شاعرانگی قرار نمی‌گیرد و لزوماً همه‌ی شاعران زن شعر زنانه نمی‌گویند و همه‌ی شعرهای زنانه نیز متعلق به شاعران زن نیستند.

من می‌افتم تو بلند می‌شوی
من‌ تشنه‌ام تو آب می‌خوری
من خسته‌ام بخواب

بلند می‌شوی به رسم خط‌کش‌هایی که
بکش کوه را به پای ایستادنم
به خواب پرزهای قالی و شکاف‌تنم
کوتاهی از خطوط دفترم نبود از من نبود
یکی در میانم از خیالم که راحت نبود

از بابت قطره قطره خیالم که جمع می‌شود وانگهی دریا
آب از سر می‌گذرانی‌ام
چه یک سده
چه یک سد
برای رسیدن به آخر همین سطر پیاده شو
ختم روزگار می‌شود آن کس که فکرش را هم نمی‌کرد به جای من
شو از فکرم پیاده به جای خودم

وسط این معرکه بزن به آخرین سیم دم دست
بزن به فرق میان ما یک پشت پا
بگو بزرگ‌ است آنکه نمی‌شنود
نمی‌بیند
وقتی به جای من دار می‌زنند تو را

بگو بزرگ‌ است آنکه صمٔ بکمٔ عمیٔ
پس به جهنم که جمیعاً لایعقلون
حتی اگر هیچ راهی نباشد از اینکه الیه راجعون

گزارشگر : پروانه توکلی/ خبرگزاری کتاب

در اثری پژوهشی از لیلا صادقی منتشر می‌شود

کارکرد گفتمانی سکوت در داستان کوتاه معاصر ایران» اثری پژوهشی از لیلا صادقی است به بررسی زبانشناسی سکوت در ادبیات می‌پردازد. در این اثر، سکوت به عنوان یکی از شگردهای روایی مطرح شده است.\