Leila Sadeghi

از منظر یک درخت به جهان نگاه می کنم

درختی که شکسته یا بسته جهان را به روی خود اما

درخت نیستم که بشکنم

نگاه نیستم که ببندم

جهانم که نگاه می شوم از منظر یک درخت

درختی که هر سال با جوانه های بیشتری پیر می شود

مرگ نمی رود.

اما کسی دیگر هم رفت.

                          عمران صلاحی رفت.

                          بابک بیات رفت.

                          علیرضا اسپهبد رفت.

                          رسول ملاقلی پور رفت.

                          من هم رفتم.

دهم اسفند را جشن بگیریم یا بگرییم 

شمعی روشن کنیم یا خاموش کنیم

به یاد بسپاریم یا از یاد ببریم

مراسم زادروز عمران صلاحی در میان جمعی از دوستانش به یاد سپرده شد

و خاطراتی به خاطر آورده شد

برای خواندن مطلب به طور کامل اینجا را کلیک کنید

سقوط کرد تکه ای از سقف توی کاسه ام

تکه ای از چیزی که امن بود

تکه ای از عبور مرارت کلاغ ها روی برف

و کاسه ای که قرار بود

آش                     و                     لاش

                        شد

سهم قاشقم نبود برداشتن تکه ای از سقف

تکه ای از چیزی که امن بود

سقوط کرد تکه ای از نمی خواهم

تکه ای از تو در لیوان

و سرکشیدم نبودن را تا انتهای بودن

مسئله این است

                           ده اسفند ماه